in mijn hoofd spelen altijd 1000 gedachten, zelfs als ik zou moeten slapen.....

en dan ontdek ik op 72-jarige leeftijd ‘ineens’ dat je die gedachten vorm kunt geven in bijvoorbeeld klei.

thema’s dienen zich als vanzelf en opdringerig aan, alsof plotseling stoffige laatjes in de hersenen worden opengetrokken.

het eindresultaat is soms mooi meegenomen, het proces er naar toe oneindig veel boeiender.

om me heen gaan mensen me ineens ‘kunstenaar’ noemen: maar ik ambieer die naam niet: noem mij liever een groot kind dat nog steeds weet wat spelen is.....

maarten van lenteren